چه نور چهره ای...! الله اکبر!

بالأخره پس از مدت ها کلنجار با خودم تصمیم گرفتم یه وبلاگ بزنم به نام دفاع مقدس!

شاید اگه ۱ ماه پیش ازم می پرسیدید که آیا تصمیم دارم یه وبلاگ با این نام بزنم یا نه با قاطعیت می گفتم: "نه هرگز!"

اما قربونش برم شهید مهدی زین الدین که مثل خیلی از شماها به طور عجیبی وارد زندگیم شد و منو چنان عاشق شهدا و جبهه و جنگ و شهادت کرد که این تصمیم رو گرفتم! البته اینو هممون می دونیم که شهید زین الدین اینجا یه وسیله بیشتر نبوده و اصل کاری خدا بوده که این تقدیر رو برای من خواسته.

درضمن همین اول این نکته رو تأکید کنم که بنده جز این که عاشق و شیفته ی شهید زین الدین باشم هیچ نسبت فامیلی با ایشون ندارم و اگه می بینید فامیلم رو زین الدین گذاشتم فقط بدلیل علاقه ی شدید من نسبت به ایشونه.

به هر حال برام دعا کنید با نیرویی الهی بتونم یه وبلاگ لایق و شایسته در توان خودم مدیریت کنم.

يا علي...